İki dövüşken komşu; itişip kakışmamak, buluttan nem kaparak onur meselesi yapıp hiç uğruna kapışmamak için; aralarında bir başka komşuları olsun isterler. Örneklenirse:
Bu iki dövüşken komşu Almanya ile Rusya olabilir. Aralarındaki tampon komşu Polonya’dır. İki dövüşken, kendi ülkelerinin savaşta yakılıp yıkılmasını önlemek için, tampon ülke -Polonya- topraklarında çarpışmayı yeğlerler.
Polonya’nın kaderini Almanya ile Rusya arasında bulunması belirler. Artık şimdinin Almanyası ile Polonyası birer tekil devlet değil; Avrupa Birliğinin -devletler topluluğunun- üyeleridir. Rusya Federasyonunun Polonya üzerinden Almanyaya saldırabilmesi için; AB ile savaşmayı göze alması gerekir.
13; 14; 15 Kasım 2008 günlerinde, Marmara Oteli Taksim Balo Salonunda; Türkiyenin Avrupa ile flörtü “Avrupa Kültürü Nedir?” sempozyumu içinde tartışıldı. Anadoluya adım atmamızdan bu yana ilkin Anadolu içinde, sonra Anadolu dışında doğuyu arkamızda bırakarak oluk oluk batıya akıyor, Viyana kapılarında durdurulabiliyoruz ancak…
Sevdalıyız Avrupaya biz. Oysa biz bay müslümanız, Avrupa bayan hristiyan. Biz Ural Altay dilliyiz, Avrupa Hint Avrupa dilli. Bizce bizim Avrupa ile evlenmemizin hiçbir sakıncası yok, oysa bayan Avrupa nazlanıyor. Türkiye AB’ye girerse; 82,5 milyon nüfuslu Almanyadan hemen sonra 73,5 milyon nüfusuyla ikinci sıraya yerleşerek, Avrupanın as’ları Fransanın, İtalyanın, İngilterenin önüne geçecek… Bu ülkeler Türkiyeden sonraki sıraya yerleşmek ve de; AB’nin patronu Almanya nüfuslu ve nüfuzlu bir rakibi olsun ister mi?
AB; evlenme vaadi ile Türkiyeyi igfal etmeyi amaçladığını saklamıyor… Aşıkı Türkiyenin gözünün kara ve kör olduğunu çok iyi biliyor… Nitekim 14 Kasım günü sempozyum konuşmacılarından Avrupa Komisyonu Onursal Genel Direktörü Baron Daniel Cardon de Lichtbuer, igfal mızrağını çuvala sığdıramadı ve Yeditepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dekanı, İktisadi Kalkınma Vakfı Başkanı Prof. Dr. Haluk Kabaalioğlu’nun sorularını yanıtlayanadı, altında kaldı. Kuşkusuz onunla birlikte AB’de…
Coğrafyaları, kaderleridir ülkelerin ve o ülkede yaşayanların… Türkiye; coğrafyasının belirlediği kaderine göre yönetilmelidir. Türkiye; Avrupa ile Asya’yı birleştiren bir ayağı Asya’da Kafkaslarda, öbür ayağı Avrupa’da Balkanlarda olan bir köprüdür ve doğal olarak köprü gibi yönetilmelidir; Avrupa ya da Asya gemilerinin arkasına bağlı filika olarak değil!…
Türkiye köprüsünden her iki kıt’aya çağlar boyu insan ve mal; son yıllarda giderek artan enerji geçişi sağlanmaktadır. Uçaklar yere inmek, gemiler limanlara demirlemek zorunda oldukları için; hava ve deniz kuvvetlerinin desteğiyle zaferi kazanan daima ayakları yere basan piyade’dir, aynı eksen üzerinde yüzyüze insan ilişkileridir. Köprü yönetimi Asyadan ve Avrupadan bağımsız ve her ikisine karşı eşit uzaklıkta tarafsız olmalıdır. “Hürriyet ve istiklal benim karakterimdir” diyen Mustafa Kemal Atatürk’ün köprü vatanı Türkiyenin de, özgür ve bağımsız olmak kaderidir. O bu gerçeği gördü ve uyguladı, bize miras bıraktı.
Avrupa ve Asya kıtaları birbirlerini ilhak edemeyecekleri için, konumlarını sürdürecek ve karşılıklı olarak çıkarlarını koruyacaklardır. Türkiyenin Avrupa ya da Asya gemisine filika olarak bağlanmasını, aralarındaki tampon köprünün yıkılarak sınır sınıra gelmelerine neden olacağı için; aslında her ikisince de istenmez.
Kör aşık Türkiye Avrupaya yönelikse Avrupa; Asyaya yönelikse Asya duygusal Türkiyenin ıcığını cıcığını kendi çıkarına çıkarmaya çalışacaktır. Atatürk döneminden başlayarak laik Avrupa hukukuna yönelen Türkiyenin; kendi yapısına ve işleyişine uygun AB yasalarını uygulaması, Türkiye için kazançtır. Ama sırf bu nedenle Dimyat’a pirince giderken evdeki bulgurdan olması gerekmez.
EROL ERDOĞMUŞ
Etiketler: Add new tag, özgürlük, kader
